Gaat 't, Jonas ?
Ja, prima.
Ben je geschrokken van de aardbeving ?
Een beetje.
Dat gebeurt hier vaak. Bij jullie niet ?
Dacht je dat 't door ons kwam ?
Even wel, ja.
Heb je last van de muziek ? Ik vraag wel of ze weggaan.
Hoeft niet.
Wat is er dan ?
Er zit je iets dwars.
Hebben we iets verkeerds gedaan ?
Ik sta op 't punt om te trouwen. - Dat begrijp ik niet.
Waar ik vandaan kom...
blijven mannen en vrouwen bij elkaar als ze een relatie hebben.
Voordat ze kinderen krijgen, en meestal ook daarna.
Monogamie heet dat.
En vinden vrouwen dat fijn ? - Vooral de vrouwen, ja.
Maar sommige mannen ook.
Ik had 't je moeten zeggen.
Moet je 't haar ook zeggen ?
Daar zijn geen regels voor. Je moet zorgen dat je niemand kwetst.
Dat is de gewoonte. - Een goede gewoonte.
Wat heb je gedaan ? - Te veel. Of misschien te weinig.
Weet je haar naam ?
Ja, wat dacht u dan ? - Rustig, hij wil alleen helpen.
Ze heet Ralna. - Daar was ik al bang voor.
Hoezo ?
Ze heeft een aanstaande. Maar die zit bij de ballingen.
Zolang hij leeft, mag niemand bij deze vrouw zijn, volgens hun wetten.
Hier ligt hun dorp, tussen ons en de sauroïden in.
Ze accepteerden mijn leiderschap niet. - Toen heb je ze verbannen.
Het was na gezamenlijk overleg. Het is 'n ruig, gewelddadig volkje.
Hun leidster is de meest vileine vrouw die ik ooit ontmoet heb.
Het wordt laat. Ik zou maar niet te diep slapen.
Fijn dat u het zegt.
Hun fysiologie is interessant.
Ze overtreffen ons in longinhoud, zicht bij nacht, lenigheid...
Hun ademhalingssysteem is veel meer ontwikkeld dan het onze.
Wees niet bang, we vinden Mrs. Hastings wel.
Anders vergeef ik 't mezelf nooit.
Als we haar vinden, zitten we wel met 'n probleem.
U heeft niet een keer over onze terugkeer gesproken.
U wilt graag bij Alice blijven.
Bent u verliefd ? - Ik heb nagedacht over onze terugkeer.
En projecteer je gevoelens niet op mij.
Dat doe ik niet. Ik ontken m'n gevoelens niet.
Hebben u en Mrs. Hastings... - Gaat je niet aan.
Denkt u dat haar man het weet ? Dat u om haar geeft ?
Hoe moet hij dat weten ?
Hij is erg scherpzinnig. En u kunt weinig verhullen.
Ik weet dat u hoopte dat hij dood was.
Ik zag 't aan u toen McNiff die schedel vond.
Wat ben jij opeens cynisch.
En nu heeft u tegenstrijdige belangen.
Je bent hier te jong voor. - Heb ik ongelijk ?
Nee, je hebt gelijk.
Wat zitten jullie hier saai te wezen ?
Hebben jullie die aardbeving gevoeld ? - Ja, vooral Jonas.
Ik hoorde dat we morgen een reddingsactie ondernemen.
Dat klopt.
Weet u, heren... Ik zou hier best kunnen aarden.
Ze zijn erg gastvrij, hé ?
Heel erg.
Stil.
Hou hem tegen.
Hoe heet je vriendin ?
M'n verloofde ? - Het meisje bij wie je geweest bent.
Iemand moest haar aanstaande over jou vertellen.
Over mij ? - Over jou, ja.
Daarom trokken ze strootjes.
Loyaal is anders, maar er valt niets meer aan te doen.
Zie je die kerel vooraan ?
Die spierbundel die met zijn bijl zwaait ?
Is dat haar verloofde ? - Hij wil je graag leren kennen.
Je had gelijk over hun leider. Hun koningin.
Ze is erg fraai. - Alleen haar uiterlijk.
Het gaat me zeker niks aan. - Precies.
Mag ik wat water ?
Water.
Geen sprake van, begrepen ?
We moeten door die poort.
Rustig maar, ik doe je niks.
Je hebt ook dorst, hé ?
Wat een lelijkerds. - Dat vinden ze ook van ons.
We komen voor die vrouw. Waar is ze ?
Ik vraag het nog een keer.
Hij begrijpt je niet.
Goddank.
Kijk uit.
Wegwezen.
Bedankt. Je hebt m'n leven gered. - Jammer van die drie doden.
Wat zei je ? - Ik merk het alleen op.
Alice vindt 't vast niet zo jammer. - Hij bedoelde er niets mee.
Bemoei je liever met je eigen problemen.
Met dat lafhartige, pacifistische gedrag kom je niet ver.
Ik ben geen pacifist. - Zwijg liever.
Hou je rustig.
Jij bent intiem geweest met mijn vrouw, hé ?
Dat is geen gepaste vraag. - Ik heb m'n antwoord al.
Ze is je zeven jaar trouw geweest in de hoop dat je nog leefde.
Hoe weet je dat ? - Dat zei ze.
En ik geloof haar.
Je hebt te lang voor de klas gestaan.
Maar ik vergeef jullie wat er tussen jullie is gebeurd.
Omdat het nu uit is. Goed begrepen ?
Kop op. De liefde van een man gaat nog altijd door de maag.
Dat was een grapje. - Ik ken leukere.
Dit is mijn vrouw.
Ze heet Alice.
Behandel haar met evenveel respect als mij.
Je hebt er iets moois van gemaakt. - Anders had ik me maar verveeld.
Dat hoeft niet meer, nu jij er bent.
Wil je hier blijven ? - Dat zei ik niet.
Wat zijn dan je plannen ?
Vind je dat ik veranderd ben ?
In welk opzicht ?
Je bent... - Vertel maar.
Zelfbewuster, autoritair.
Dat krijg je als je als godheid wordt behandeld.
Je boezemt me nu 'n beetje angst in. - Vroeger niet ?
Niet dat ik weet. - Dat was misschien 't probleem.
Een goed huwelijk stoelt op angst. De angst om de ander tekort te doen.
Wij misten dat, vandaar dat ik wegging. Dat is de ironie, begrijp je ?
Dat begrijp ik, ja.
Die Theodore...
Mij best, we stellen elkaar geen vragen meer.
Maar dat is... - Gouderts.
Komt hier net zo veel voor als kool. Ik kon er niet mee terugkeren.
Geen lantaarns, geen kompas. Alles ligt in zee.
Toen vond ik iets anders.
Dit is waardevoller dan al het goud in de wereld.
Ben je niet onder de indruk ?
Vertel eerst eens wat het is.
Nog niet. Ik wil je eerst weer kunnen vertrouwen.
Kan ik ergens rusten ? - Natuurlijk.
Een van de mannen is weg. Hij is overgelopen.
Wat betekent dat ?
Hij zit nu bij de ballingen. - Waarom ?
Om 'n bericht over te brengen aan de man aan wie jij beloofd bent.
Het spijt me, Jonas. - Wat precies ?
Dat ik je verdriet doe en in moeilijkheden breng.
Het is mijn schuld dat je onloyaal was. Zeg je dat zo ?
Ontrouw.
Bij ons speelt dat geen rol.
Wel tussen mannen onderling en vrouwen onderling.
Maar niet tussen man en vrouw.
Sorry dat ik het niet begrijp.
Ik begrijp 't zelf ook amper.
Onze gewoontes zijn erg veranderd sinds de anderen weg zijn.
Hoe kwam dat ?
Door de schoolmeester, de man die jullie Casper noemen.
Hij had ruzie met onze leider. - Mashowna. Ik heb haar gezien.
Ze beminden elkaar, hé ? - Weet je dat ?
Vanwaar die ruzie ? - Hij wilde alles veranderen.
Onze levenswijze, hoeveel vrouwen een man mocht hebben.
Casper wilde er zeker meer, want hij had er al een.
Mashowna werd erg boos en heeft ons verbannen.
Zij heeft jullie verbannen ?
Vandaar dat Caspar zo wrokkig is. - Net als de man aan wie ik beloofd ben.
Wat is er ? Prikt het ? - Nee, het voelt heerlijk.
Was is het ? - Een tovermiddel.
Slaap lekker.
Het is beter van niet.
Hij staat vast buiten te kijken. - Wie ?
Hij heeft wel m'n leven gered.
En ik het zijne, dus we staan quitte.
Wil je die uitmaken ?
Ik vertel je wat ik ontdekt heb, als je het niemand vertelt.
Ook niet aan Theodore. Je moet het zweren.
Ik beloof het.
Goud heeft geen morele waarde. - En jouw vondst wel ?
We worden schatrijk. Onze droom komt uit.
Ik droom nooit van rijkdom. - Omdat je al rijk bent.
Maar dat geld is van je vader, niet van mij. Dat heb je nooit aangevoeld.
Geld interesseert me niet. Ik wilde jou terug.
Deze zoektocht heeft je 'n fortuin gekost. Hiermee betaal ik je terug.
Ze noemen 't hier zho-tan, genezende rook.
Je kookt het blad en maakt er zalf of een elixer van.
Je kunt het overal voor gebruiken.
Het geneest wonden, zuivert longen en het verdooft. Het kan alles.
Dit is een onovertroffen medicijn. Een levenselixer.
We gaan geschiedenis schrijven met het Hastings-medicijn.
Kweek je die planten ? - Nee.
In dit dorp kunnen ze het niet meer. De planten groeien niet.
Maar er is 'n groep ballingen die het wel kan. Ik hoef alleen wat zaadjes.
Zijn ze vreedzaam ? - Integendeel.
Maar wel gezond.
Wat ben je van plan ? - Ik wil die zaden.
Het klinkt ongelooflijk en gevaarlijk.
En dat zeg jij ? Na alles wat je hebt meegemaakt ?
Word nou niet boos. - Ik wist wel dat je 't zou verpesten.
Je gedraagt je als een kind. - Goed, we zwijgen er verder over.
Is jullie meester hier ?
Wat doen jullie ? Wat maken jullie ?
Ladder.
Om omhoog te klimmen ?
Ik zoek de schoolmeester. Casper.
Ik ben slecht in m'n talen en wil geen problemen.
Maar ik zoek jullie leider, jullie koning.
Jullie ken-net.
We kunnen dit vast als beschaafde heren oplossen.
Of niet.
Hou op. Laat hem met rust.
Wegwezen.
Laat die deur maar open.
Je moet hier niet komen.
Waar is je man ? - Ik heb 'm niet gezien.
Hij wil terug. Ze maken daar touwladders.
Ik weet 't.
Weet je waar hij is ?
Dat mag ik niet zeggen. - Waarom niet ?
Dat heb ik hem beloofd.
Dat is wel geheimzinnig.
Hadden jullie daar ruzie over ? - Stel geen vragen meer.
Ga weg, alsjeblieft.
Kom mee.
Schiet op.
Vlug.
Blijf hier.
Er is iets met Casper.
Waar is mijn man ?
Wat is er ? Is hij dood ?
Hij is gevangen genomen. De-klep. Slechte slaap.
Wordt hij niet wakker ? Een soort coma ?
Zoals steen, maar met ogen. - Verlamd. Hoe kan dat ?
Te veel rook.
Wat is dat ? Waar heeft ze 't over ?
Waar was uw man naartoe ?
Wilde hij ons achterlaten ? - Laat haar met rust.
We zullen alles doen om te helpen.
Hallo, Mashowna. Dat is lang geleden.
Zeg maar niets. Het is toch niet interessant.
Na alles wat ik je geleerd heb ?
Noem je dat kennis ? Je hebt mijn mensen slecht gemaakt.
Maar het was toch best gezellig ?
Totdat jouw hebzucht de overhand kreeg. En je hebzucht brengt je hier. Geef toe.
Ik ben hier gekomen om iets van jou te leren.
Leugenaar. Wat wilde je leren ?
Hoe je die kruiden kunt kweken.
Ik weet dat mijn mannen zich soms wreed hebben gedragen.
Mijn nederige excuses daarvoor. - Die aanvaard ik.
Dank je.
Wanneer houdt de werking op ? Wanneer kan ik hier weg ?
Dat zijn twee vragen.
Ik mag toch wel weg ? - Je gaat weg, ja. Dat garandeer ik je.
Neem de zwaardere maar.
Maak open.
Je hoeft dit niet te doen. - Je man zou 't ook voor mij doen.
Helemaal niet.
Je hebt Casper gevonden, zoals beloofd. Je kunt nu gerust weg.
Wil je dat ik wegga ?
Hij is totaal veranderd. - En daar is hij trots op.
Al te trots.
Wees voorzichtig. Kom niet te dicht in de buurt van hun gebied.
Beloof je dat ? - Ja, dat beloof ik.
Je liegt.
Hufters.
Een offeraltaar. Zou dat voor Casper zijn ?
Het zou me niets verbazen.
Maar we hebben nog tijd. - Hoezo ?
Pterodactylussen eten pas als het donker is.
Je gaat niet offeren aan 'n god die nog ligt te slapen.
Wat gaan we doen ? We schakelen 'n wachtpost uit, en daarna ?
Hoeveel kogels hebben we ? - Drie.
Wat is er ? - Ik heb de enterhaak niet.
We kunnen 'm halen.
Voordat we terug zijn, is Hastings al dood.
Laat dan maar zitten. Wat heeft hij voor ons gedaan ?
We doen het niet voor hem. - Dat antwoord had ik al verwacht.
Wat jij, geleerde ? Heb je nog goeie ideeën ?
Muurvast.
Kom mee.
Ik ben je eeuwig dankbaar.
Ik heb alles gehoord. Gaat het ?
Ik ben alleen moe.
Dit betekent dat we bij elkaar mogen zijn, als je dat wil.
Rust eerst maar uit.
Wat is er ?
Je hebt het zeker al gehoord ? - Inderdaad.
Wanneer gaan we ? - Morgenochtend.
We zijn nu met z'n vijven. - Dan moet er meer proviand mee.
Jullie gaan met z'n vieren.
Weet je dat zeker ? - Heel zeker.
Hier beneden ben ik een held, daar boven word ik gezocht.
Dat is zo.
Oorlog voeren is 'n duistere kunst, hé ?
Ik schik me in mijn lot.
Bedankt voor alles. - U bedankt.
Geleerde.
Ga maar, ik kom zo.
Dat wordt 'n zware reis.
Luister naar jullie nieuwe schoolmeester.
Leer van hem, zoals ik van jullie geleerd heb.
Bedankt en vaarwel.
Ik weet niets te zeggen.
Kon ik je maar meenemen.
Meen je dat ?
Bedankt. - Waarvoor ?
Voor alles.
Ik ben altijd van plan geweest om terug te gaan.
Echt waar.
Ik heb zelfs 'n vlot gebouwd. - Zeker gezonken ?
Helemaal niet.
Aan het eind van het bos, loopt een rivier. Daar ligt m'n vlot klaar.
Je was nooit teruggegaan. Het beviel je goed hier.
Dat is Ralna. Geef me uw revolver.
Ik weet niet. Ik wil geen vijanden maken.
Laat haar los. Laat los, zei ik.
Geef maar aan mij.
Haal haar hier weg.
De sauroïden kunnen slecht klimmen. We hebben niets van ze te vrezen.
Wat is dit ?
Voor alle zekerheid. Voor als de zaadjes niet groeien.
Maar wat van mij is, is ook van jullie. Binnen redelijke grenzen.
Geef hier. - Niet doen.
Het is voor onze toekomst. - Kom terug.
Kom mee.
Is de bovenwereld ook zo heet ? - Niet zo heet als hier.
Is het daar mooi ? - Soms wel, ja.
Spreken ze overal Engels ?
Bijna overal.
Dan red ik me wel.
Ik zie het. - Die rotsformatie.
Absoluut.
Voor m'n gevoel zijn we nu vlakbij.
De doorgang is aan de andere kant. - Dat kan per boot.
Dan kunnen we dezelfde weg terug.
We vertrouwen op de beste uitvinding van Alfred Nobel.
Dynamiet.
Het is gelukt.
Wat is er ?
Voel je dat niet ?
Hoor je niets ?
Dit is 'n andere weg. - We volgen de rivier.
Daarvandaan kunnen we dezelfde weg terug volgen.
We moeten weg. - We zijn er bijna.
Dat is de kolk.
Saknussemm had gelijk.
Dus zo wordt het Rotoaira-meer gevuld.
Hou je vast.
Zo stevig mogelijk.
Ik moet je iets vertellen.
Ik kan niet zwemmen.
Kijk daar.
Geweren niet goed.
We wisten echt niet dat de geweren niet werkten.
Waar is McNiff ? - Beneden.
Leeft hij nog ?
En ik ga dood.
Wij kunnen u wel helpen.
Drink dit maar op.
Lieve Helen.
Het is vreemd. Deze plant heeft voor dood en leven gezorgd.
Casper is vergeefs gestorven...
want boven de grond verwelkt de plant binnen een paar uur.
Ironisch is dat.
Ik weet nog niet wanneer we uit Nieuw-Zeeland mogen vertrekken.
Ik wil je natuurlijk dolgraag zien.
Afgaand op de reactie van de politie, zal niemand ons geloven.
Maar we hoeven niet langer te blijven.
We kunnen dus met het schip mee.
Lieve Helen.
De overtocht gaat voorspoedig. Alleen ik heb er last van.
Ik ben constant moe. Dat komt zeker door alle opwinding.
Je zult Alice ook ontmoeten. Theodore heeft haar uitgenodigd.
We spreken samen het Geologisch Genootschap toe.
Ik heb je vreselijk gemist.
Toen stuitte mijn neef op 'n kolonie Eurypterida.
Toen ontstond het idee van een parallelle evolutie.
Binnen 'n periode van vijf jaar...
hebben alle vrouwen daar vloeiend Engels leren spreken.
Ze hebben ons uiterst gastvrij ontvangen.
Ik ben het, lieverd. Ik ben hier.
Ik heb wel 24 uur geslapen, hé ?
Je hebt de hele week geslapen.
Wat heb ik ? - Niemand die het weet.
Je lijkt niets te mankeren, maar je sliep zelfs door toen we je eten gaven.
Je hebt 'n parasiet opgelopen onder de grond.
Van dat zeewater. - Of van die wond van die sauroïde.
Het is microscopisch onderzocht. Niemand heeft ooit zoiets gezien.
Het Geologisch Genootschap heeft ons weer uitgenodigd.
We willen jou er graag bij, als je weer beter bent.
En ook bij onze bruiloft.
Meent u dat ?
Gefeliciteerd. En de huwelijksreis ?
We gaan naar het Commodore-hotel.
En volgend jaar naar IJsland, op zoek naar nog diepere onderaardse tunnels.
Je wilt zeker niet mee ?
Wacht, we halen iets te eten voor je.
Het houdt opeens op. - Wat bedoel je ?
Je dagboek.
Je hebt bijna niets over dat dorp geschreven.
We hadden enorme haast.
Wie is Renna ?
Of Rona ?
Die naam noemde je in je slaap.
Heb je 't aan m'n oom gevraagd ?
En wat zei hij ? - Dat ik 't aan jou moest vragen.
Het zijn mijn zaken niet, hé ?
Het was lief dat je alles aan mij schreef.
Ik heb er zelf om gevraagd, maar ik vond 't heel roerend.
Het spijt me echt. - Hoezo ? Jij hebt niets gedaan.
Ik had je die reis niet moeten afraden. Ik was natuurlijk reuze bezorgd.
Maar jij wilde gaan en riskeerde onze toekomst. Dat vergeef ik je.
Mannen willen de wereld verkennen, vrouwen ontkennen dat.
Maar je bent toch blij dat je weer thuis bent ?
Vermoedelijk droegen de mannen daar ook zo'n microbe bij zich.
Vandaar hun chronische lusteloosheid.
Hoe verklaren we dan de kwiekheid van de vrouwen ?
Gregor Mendel schreef hierover het volgende:
Mogen we nu de patiënt zelf horen ?
Beste oom.
Als u dit leest, bevind ik me op zee.
Mogelijk kies ik hiermee voor een onzeker en zoekend bestaan.
Maar ik volg nu mijn hart en ga naar Nieuw-Zeeland.
Ga af en toe bij Helen langs. Ik ben haar eeuwig dankbaar.
En u ook, vooral omdat u me hielp om mijn angsten te overwinnen.
Ik kan helaas niet mee naar IJsland, maar ik wens u veel succes.
Uw liefhebbende neef, Jonas.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Luudje